Είναι μία ήττα-σοκ που δεν είναι εύκολο για τους παίκτες (αλλά και για όλους στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο) να την βγάλουν από το μυαλό τους, αλλά το σημαντικό είναι αυτή η "αυτοκτονία" να ξεπεραστεί γρήγορα και άμεσα. Η σειρά είναι στο 2-2 και ο Ολυμπιακός έχει ένα πέμπτο ματς να δώσει στο ΣΕΦ, έχοντας την μεγάλη ευκαιρία να διεκδικήσει την πρόκριση στο Final-Four μέσα στο "σπίτι" του, μπροστά στο φίλαθλο κοινό του που αναμένεται να γεμίσει τις κερκίδες του σταδίου, αξιοποιώντας το πλεονέκτημα έδρας που έχει. Άπαντες οφείλουν και πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους για τα λάθη που έκαναν ώστε η ομάδα να καλύψει τα κενά που παρουσίασε. Είναι απαραίτητο οι αρμόδιοι να αναλύσουν την κακή λειτουργία που παρουσίασαν οι Πειραιώτες στα τελευταία 99 δευτερόλεπτα του ματς με αποτέλεσμα να χάσουν έναν δικό τους αγώνα μέσα από τα χέρια τους, ώστε οι Πρωταθλητές Ευρώπης να παρουσιαστούν πανέτοιμοι τόσο αγωνιστικά, όσο και πνευματικά, στο καθοριστικό ματς της Παρασκευής (27/4) που θα κρίνει το ποιος από τους δύο θα δώσει το "παρών" τον Μάη στην αγγλική πρωτεύουσα.
"Πονάει" ο τρόπος με τον οποίο ο Ολυμπιακός έχασε (74-73) το δεύτερο ματς στην Πόλη από την Εφές, διότι ήταν καλύτερος στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, πραγματοποιώντας εξαιρετική εμφάνιση και βάσει γενικής εικόνας άξιζε τη νίκη. Καμία σχέση το πως παρουσιάστηκαν οι Πειραιώτες την Τετάρτη σε σχέση με την Παρασκευή. Στην τρίτη αναμέτρηση ήταν κακοί, ανέτοιμοι και χαλαροί, και δίκαια ηττήθηκαν. Στο τέταρτο παιχνίδι της σειράς, όμως, παρουσιάστηκαν βελτιωμένοι, αποφασισμένοι, συγκεντρωμένοι και σοβαροί στο μεγαλύτερο διάστημα αυτής της μάχης, ελέγχοντας τον ρυθμό. Έβγαλαν ενέργεια στην άμυνα, κατάφεραν να περιορίσουν τους Τούρκους αναγκάζοντας τους να κυνηγούν συνέχεια το σκορ, ενώ στην επίθεση οι ερυθρόλευκοι είχαν βρει λύσεις, κυρίως φυσικά από την τρομερή τους ευστοχία από την περιφέρεια.
Καλός επιθετικά σε τρίποντα και transition, πρόβλημα στο low-post στο σετ παιχνίδι
Οι Πειραιώτες στο πρώτο ημίχρονο ήταν εντυπωσιακά αποτελεσματικοί στα τρίποντα καθώς μέτρησαν 9/16 (60%), βάζοντας μεγάλα σουτ όποτε χρειάστηκε κυρίως με τους "καυτούς" Παπανικολάου, Σλούκα και Λο, γεγονός το οποίο τους έδινε ψυχολογία, αυτοπεποίθηση, ρυθμό, αλλά και ένα συνεχόμενο προβάδισμα στο σκορ επί της Εφές. Ποιο ήταν το πρόβλημα όμως; Ότι στο δεύτερο μέρος οι ερυθρόλευκοι μέτρησαν μόλις 1/9 από τα 6.75 μέτρα (έβαλε ένα ο Πρίντεζης) με αποτέλεσμα να χάσουν την δυναμική τους από μακριά στην επίθεση, ενώ συνολικά είχαν 10/24 (41.7%). Καλό ποσοστό, με το οποίο συνήθως η ομάδα κερδίζει, αλλά όταν βγάζεις τα... μάτια σου με τα ίδια σου τα χέρια, το καλό περιφερειακό σουτ δεν αρκεί.
Ο Ολυμπιακός στην επίθεση ήταν καλός τόσο διότι σούταρε από την περιφέρεια με τεράστια αυτοπεποίθηση όντας και εύστοχος, όσο και επειδή επεδίωξε να τρέξει συχνά στο ανοιχτό γήπεδο, με αποτέλεσμα να τελειώσει αρκετές φάσεις στον αιφνιδιασμό, λειτουργώντας γρήγορα και εξαιρετικά στο transition. Και όταν όλα αυτά τα έκανε πράξη σωστά είχε ως αποτέλεσμα να έχει 14 ασίστ στο πρώτο μέρος και μόλις 3 στο επόμενο 20λεπτο. Δεν ήταν τέλειος όμως στο να βάζει την μπάλα μέσα στο καλάθι, διότι πέρα από το σκορ που έπαιρνε από την περιφέρεια, αλλά και σε καταστάσεις fast-break", όταν υπήρξαν στιγμές που δεν μπορούσε να "ανασάνει" από εκεί ψάχνοντας "οξυγόνο" στο low-post σε σετ παιχνίδι, η ομάδα κοντά στο καλάθι συνήθως είχε πρόβλημα. Όπως είδατε, επίσης, στο πρώτο ημίχρονο τα περισσότερα τρίποντα ήταν ελεύθερα, ενώ στο δεύτερο αυτό δε συνέβη. Και πάλι όμως, ας μην γελιόμαστε, αν ήταν προσεκτικοί στο τέλος οι Πρωταθλητές Ευρώπης θα το είχαν πάρει το ματς και την πρόκριση.
Τα 21 επιθετικά ριμπάουντ της Κάχα και τα δύο που πήρε στο τέλος έκαναν την διαφορά
Αν εξαιρέσουμε την κακή συμπεριφορά της ομάδας στο τελευταίο δίλεπτο, ο Ολυμπιακός στη άμυνα ήταν αρκετά καλός. Έβγαλε ενέργεια στα μετόπισθεν και δυσκόλευε τους Τούρκους να σουτάρουν, αλλά το ξεκάθαρο πρόβλημα του Ολυμπιακού στο παιχνίδι, αλλά και ο τομέας που έκρινε τον νικητή της αναμέτρησης, ήταν αναμφισβήτητα τα ριμπάουντ! Όσο καλή άμυνα και αν έπαιζαν οι Πειραιώτες, όταν η Αναντολού μαζεύει 21 (!) επιθετικά ριμπάουντ, κυριαρχώντας στα "σκουπίδια" συνολικά στους αιθέρες μαζεύοντας 13 παραπάνω από εσένα (44-31), τότε είσαι άξιος της μοίρας σου. Οι γηπεδούχοι σκόραραν αρκετές φορές με δεύτερες και τρίτες (!) ευκαιρίες, έχοντας σαφέστατα περισσότερες κατοχές, παραπάνω προσπάθειες δηλαδή ώστε να σκοράρουν.
Άλλωστε ακόμη και το τελευταίο καλάθι του Λούκας στο τέλος πως μπήκε; Με αδράνεια των ερυθρολεύκων τόσο ώστε να αρπάξουν το αμυντικό ριμπάουντ στην χαμένη βολή του Φάρμαρ, αφού γλίστρησε η μπάλα μέσα από τα χέρια του Πρίντεζη και βγήκε άουτ, ενώ με την επαναφορά ύστερα από το χαμένο σουτ του Σιπ ο Λούκας νίκησε στον αέρα του Σλούκα, αλλά και τον ξαφνιασμένο Παπανικολάου που δεν έκανε άλμα, και με ένα απίθανο-τυχερο φόλοου έδωσε τη νίκη στην Εφές. Αντί για σωστά block-out σε αυτές τις φάσεις (αλλά και γενικότερα στο ματς), ώστε να ασφαλίσεις το αμυντικό ριμπάουντ, οι Πρωταθλητές υπέστησαν αγωνιστικό... black-out και έχασαν ένα δικό τους ματς.
Οι μεγάλοι παίκτες, όπως ο Σπανούλης, είναι για να τελειώνουν τα μεγάλα παιχνίδια, αλλά...
Στα 2'45'' πριν το τέλος οι Πειραιώτες ήταν μπροστά στο σκορ με 62-70, πραγματοποιώντας ένα σερί 12-0 έχοντας βρει ρυθμό στο παιχνίδι τους σε εκείνο το σημείο, ελέγχοντας απόλυτα το ματς, ενώ στο 1'29'' προηγούνταν με το (θεωρητικά) ασφαλές 66-73. Εκεί ως μεγάλη ομάδα έπρεπε να "καθάριζαν" το ματς, αλλά το έχασαν μέσα από τα χέρια τους. Σε αυτή την κρίσιμη καμπή του παιχνιδιού χρειαζόταν ψυχραιμία, καθαρό μυαλό, σωστό παιχνίδι με τον χρόνο, ίσως και ένα σχήμα με τρεις χειριστές της μπάλας για την καλύτερη κυκλοφορία της, αλλά και τον Βασίλη Σπανούλη. Ναι, μου προκάλεσε εντύπωση το γεγονός πως ο μεγάλος ηγέτης του Ολυμπιακού, αλλά και ο πιο έμπειρος παίκτης του σε αυτές τις κρίσιμες καταστάσεις, ο οποίος διαθέτει ικανότητες, χαρακτήρα και προσωπικότητα ώστε να ανταπεξέρχεται δύσκολα και όταν η μπάλα "καίει", έμεινε στον πάγκο στα τελευταία εφτά λεπτά της αναμέτρησης (έγινε αλλαγή και δεν ξαναμπήκε στο 33'). Άποψη μου πως θα ήταν σοφότερο να βρισκόταν στο παρκέ διότι έχει την στόφα του μπροστάρη που μπορεί να κάνει την διαφορά. Οι μεγάλοι παίκτες άλλωστε είναι και για να τελειώνουν τα μεγάλα παιχνίδια και ο Red-Bill είναι μπαρουτοκαπνισμένος από αυτά τα ματς.
Εκτίμηση μου όμως πως ο Γιώργος Μπαρτζώκας τον κράτησε στο πάγκο λόγω ότι δεν ήταν σε καλή βραδιά στο παιχνίδι, όντας άστοχος (0/3δ, 0/7τρ) και νευρικός από το ασφυκτικό πρες της Εφές, δείχνοντας μεγαλύτερη εμπιστοσύνη τόσο στον Λο, όσο και στον Σλούκα, οι οποίοι έδειχναν ξεκάθαρα σε καλύτερη κατάσταση και μέσα στο κλίμα του αγώνα. Δεν θεωρώ πως έκανε λάθος με το να κρατήσει τον αρχηγό εκτός μάχης, διότι πήρε μία απόφαση και ένα ρίσκο με ένα σκεπτικό που είχε βάση και λογική (χρησιμοποίησε όσους απέδιδαν καλύτερα), αλλά στην πράξη (δυστυχώς) δεν του βγήκε, και σε αυτές τις καταστάσεις όλοι κρίνουν εκ του αποτελέσματος, με τον καθένα να έχει την άποψη του. Αν τον έβαζε στα τελευταία δύο σημαντικά λεπτά (για παράδειγμα) θα ήταν "κρύος", αλλά και από την άλλη τόσο ο "καυτός" Έισι που γενικά πραγματοποίησε εξαιρετικό ματς (15π, 3/5δ, 2/2τρ, 3ασ) έκανε... γκάφα στα 25'' πριν το τέλος όταν και του έκλεψαν την μπάλα, μη βλέποντας τον ελεύθερο Σλούκα ώστε να του δώσει πάσα, ενώ και στον "ζεστό" 23χρονο Έλληνα γκαρντ δεν του βγήκαν οι επιλογές του, σε επίθεση και άμυνα, σε εκείνο το κρίσιμο σημείο. Πάντως για να ξέρετε, επειδή είμαι σε θέση να το γνωρίζω και σας το μεταφέρω, το κλίμα στην ομάδα παραμένει άψογο και ο Βασίλης Σπανούλης δεν ενοχλήθηκε από το γεγονός ότι έμεινε εκτός δράσης στα τελευταία λεπτά. Είναι ο πρώτος που κάνει την αυτοκριτική του.
Δεν ήταν κακός όπως στο πρώτο ματς στην Πόλη και στο ΣΕΦ ξέρει να την "στραγγαλίζει" με την άμυνα του
Θα με ανησυχούσε ενόψει της συνέχειας αν ο Ολυμπιακός στο τέταρτο παιχνίδι παρουσιαζόταν αρνητικός, χαλαρός, με έλλειψη ενέργειας, συγκέντρωσης και μαχητικότητας σε επίθεση και άμυνα, όπως αγωνίστηκε στο τρίτο ματς στην Κωνσταντινούπολη. Καμία σχέση όμως. Οι Πειραιώτες στο δεύτερο ματς στην Κωνσταντινούπολη ήταν ικανοποιητικοί στο μεγαλύτερο διάστημα της αναμέτρησης, έλεγχαν τον ρυθμό του παιχνιδιού, είχαν ένα συνεχόμενο προβάδισμα στην μεγαλύτερη διάρκεια της αναμέτρησης και παρουσιάστηκαν έτοιμοι τόσο αγωνιστικά, όσο και πνευματικά, αποδεικνύοντας πως είναι καλύτερη ομάδα από την Εφές. Ας μην γελιόμαστε, αν ο Λούκας δεν έβαζε το καλάθι στο τέλος οι περισσότεροι θα σχολίαζαν πως οι ερυθρόλευκοι σημείωσαν μία μεγάλη νίκη με καταπληκτική εμφάνιση, αν και στο τέλος καρδιοχτύπησαν. Αν ερωτηθεί ένας ουδέτερες θεατής για την εικόνα του ματς, αυτό που θα σου πει είναι πως οι ερυθρόλευκοι στο ματς έπαιξαν καλύτερο μπάσκετ, πως ήταν ανώτεροι από τους Τούρκους, αλλά και πως άξιζαν τη νίκη. Θεωρώ πως οι Πρωταθλητές Ευρώπης περισσότερο έχασαν το ματς, παρά πως το κέρδισε η Αναντολού. Οι ερυθρόλευκοι στο παρελθόν έχουν κερδίσει αρκετές φορές σημαντικά ματς με μεγάλες ανατροπές, τώρα όμως έχαναν ένα από αυτά με αυτόν τον πικρό τρόπο. Θα συνέβαινε και σε αυτούς κάποια στιγμή, αλλά τίποτα δεν τελείωσε, τα playoffs συνεχίζονται!
Είμαι αισιόδοξος και εκτιμώ πως η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα θα κερδίσει το πέμπτο ματς στο ΣΕΦ παίρνοντας την πρόκριση στο Final-Four του Λονδίνου διότι έχει δείξει μεγαλύτερη ποιότητα, σταθερότητα και διάρκεια ως σύνολο στις τρεις από τις τέσσερις μεταξύ τους αναμετρήσεις (ασχέτως αν η σειρά είναι στο 2-2), αλλά και επειδή στην έδρα του ο Ολυμπιακός τρεις φορές φέτος (75-53, 67-62, 71-53) έχει "καταβροχθίσει" την Εφές κυρίως με την πιεστική του άμυνα που "στραγγαλίζει" τον αντίπαλο. Έχοντας για "έκτο παίκτη" τον κόσμο που ευελπιστώ να δημιουργήσει (και πάλι) μία "καυτή" ατμόσφαιρα από την κερκίδα, αλλά και μία 50-50 διαιτησία (διότι στην Πόλη οι Τούρκοι πήραν σφυρίγματα παραπάνω) οι ερυθρόλευκοι πιστεύω πως θα κάνουν το 3-2 στη σειρά. Αρκεί οι Πειραιώτες να κάνουν την αυτοκριτική τους, να μελετήσουν τα λάθη τους, να παραδειγματιστούν από τα όσα έκαναν σωστά στους δύο τελευταίους αγώνες τους στο Φάληρο επί της Αναντολού και φυσικά να βρουν λύση στο κομμάτι των ριμπάουντ που τους κόστισε στο τέταρτο ματς. Το μάζεμα των "σκουπιδιών" δεν είναι θέμα αποκλειστικά ενός παίκτη, αλλά θέμα της ομάδας και οφείλει στο κομμάτι αυτό να λειτουργήσει καλύτερα ώστε να ασφαλίσει το αμυντικό ριμπάουντ. Πρέπει να γίνει σωστή δουλειά στα box-out απέναντι στα ψηλά κορμιά των Τούρκων και απαγορεύεται νέο black-out στα τελευταία λεπτά, διότι δεν υπάρχει έκτο ματς.
Οφείλει να αντεπεξέλθει στα ΠΡΕΠΕΙ
Τώρα, ναι, έρχεται τελικός! Αυτή η ομάδα του Ολυμπιακού έχει αποδείξει φέτος στην Euroleague (όπως και πέρσι) πως λειτουργεί καλύτερα σε ματς επιβίωσης, σε παιχνίδια "do-or-die" και δείχνει χαρακτήρα σε αγώνες που κρίνεται η πρόκριση. Για αγνώστους λόγους λειτουργεί καλύτερα όταν βρίσκεται υπό πίεση και όντως φροντίζει να δείχνει χαρακτήρα πάντα στα δύσκολα, στις αναμετρήσεις δίχως αύριο, σημειώνοντας μεγάλες νίκες. Πάντως, πλέον, το άγχος φεύγει από την Αναντολού Εφές. Δεν θα πω πως μεταφέρεται στους ερυθρόλευκους, διότι οι Πειραιώτες σίγουρα θα αγωνιστούν με αυτοπεποίθηση και με καλύτερη ψυχολογία μπροστά στο κοινό τους, αλλά αναμφισβήτητα θα έχουν την πίεση για το αποτέλεσμα, διότι ΠΡΕΠΕΙ να κερδίσουν το ματς, επειδή ΠΡΕΠΕΙ να αξιοποιήσουν το πλεονέκτημα έδρας, λόγω ότι ΠΡΕΠΕΙ η ομάδα να φτάσει στο Final-Four. Και συνήθως σε αυτά τα ΠΡΕΠΕΙ οι ερυθρόλευκοι είναι αποτελεσματικοί. Για να δούμε αν θα συνεχίσουν να είναι...
redplanet.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου